Alleen vergeet ik altijd welke nummers ik echt verschrikkelijk vind, totdat ik ze hoor of iemand er over begin. Ik laat het wel even op mij inwerken, en wellicht kom ik er z.s.m. op terug!

Hartelijk dank voor de reacties. Ik dacht wel dat jullie hier voor te porren waren. De meeste suggesties schoten ook door mijn hoofd maar een enkeling ook niet. Land Of Confusion van Genesis en Hotel California vind ik zelfs tof, hoewel ik me goed kan voorstellen dat andere mensen er de schurft aan hebben.

Props naar Daniel die met iets op de proppen kwam, wat ik over het hoofd zag. Inderdaad: Live. Wat een berg valse lucht, wat een misplaatst drama. Lillik! Trouwens, iedereen weet dat God klinkt als Johnny Cash, Jezus als Stevie Wonder en Ed Kowalczyk als een no-no met een uit de klauwen gelopen Jeruzalem Syndroom.

Alternatieve muziek begon ooit met Mudhoney, daarna kwam Nirvana maar hoe konden we in Godsnaam ooit eindigen bij Live? Twee woorden: Pearl Jam. De band die stadionmeuk verkocht als alternative’s jongste sensatie. En de band die Creed, Nickelback etc inspireerde. Maar PJ is niet de kutste band ooit. Ze zijn hooguit flink overschat, net als heer Buckley, ja. Al heerste er veel te lang een taboe onder Serieuze Muziekliefhebbers om dát toe te geven (misschien wel omdat zoveel leuke meisjes Buckley-fan waren / zijn). Ik hoorde laatst het origineel van Lilac Wine. Leg dat maar eens naast de versie van Buckley en je hoort precies wat ik bedoel. Het was allemaal lucht.

Meest terechte dode artiest na Freddy Mercury en Lane Staley. Of was dat de vraag niet?

Bohemian Rhapsody is voor mij de onbetwiste nummer 1. Een samenraapsel van zooi dat nog eens veels te lang duurt.
Ook kut:
- Hotel California - The Eagles (En dat is niet alleen vanwege die wanstaltige gitaar aan het begin)
- Blind Melon - No Rain (echt alles aan dit nummer is tenenkrommend, maar zijn stem het meeste denk ik)
- Spin Doctors - Two Princes (heeft geen uitleg nodig)
New Radicals - Get what you give (tot vervelens toe die teringherhaling die je niet uit je kop krijgt)

Mijn bijdrage is het nummer Dolphin’s Cry van Live. Dat nummer is de piek op de plastic kerstboom met knipperlichtjes die het ouvre van deze band is. Daarnaast speelt mijn persoonlijke antipathie tegen zanger Ed Kowalczyk hiebij een rol. Doe een shirt aan, man. Er groeit een regenwoud op je kippenborst.

Maar het nummer zelf spant natuurlijk de kroon, Van een beetje bombast is nog nooit iemand doodgegaan, maar in de mate waarop deze band het op je af vuurt kunnen er best wel eens gewonden gaan vallen. Ik ben benieuwd waar Ed zijn religieuze rijmwoordenboeken haalt, je sinterklaasgedicht is wat mij betreft helemaal af met de openening
“The way you`re bathed in light
Reminds me of that night
God laid me down into your rose garden of trust
And I was swept away
With nothin` left to say”

Of Ed zijn grote afsluiter ook op het boek Openbaringen baseert vraag ik me af, ik vermoed dat ie zichzelf even met Jezus verwart namelijk; “”Singin` la da da da, da da da
Come to me” Snap je nu waarom die dolfijnen huilen?

rest van het lijstje volgt nog
ps. Peter, bravo!

Inmiddels heb ik al sinds jaren geen radio meer en ben zelden in situaties waar ik met vervelende muziek geconfronteerd word.