Het gaat natuurlijk allang niet meer om die verkiezingen. De mensen in Iran willen af van het regime. Ze willen vrijheid en dat gaat nooit lukken onder de mullah’s. Het is bij veel Nederlanders wel bekend dat Iraanse vrouwen buitenshuis hun haar moeten bedekken en dat praktizerende homo’s worden opgeknoopt, maar rockmuziek en heavy metal zijn ook verboden. Mannen met lang haar worden door de geheime politie opgepakt en kaal geschoren. Het dragen van een metalshirt is uiteraard ook verboden, net als een solo zingende vrouw. Een zingende vrouw? Yep, verboden. Dus niet alleen een ban voor Slayer, maar ook voor Sheryl Crow en zelfs Céline Dion. Je hoeft geen diplomaat of politicoloog te zijn om te zien dat het huidige regime van Iran niet deugt.
Tweederde van de Iraniërs is jong, onder de 35 dus. Die islamitische revolutie is van 1979 , het zegt ze geen hol. Ze willen werk en contacten met het buitenland. Probeer maar eens op internet contact te krijgen met Iran en zie hoe moeilijk dat is. Wat dan doen? Zeker geen boycot. Die treft altijd de verkeerde mensen en nooit de hufters aan de top. Blijf kranten en tijdschriften kopen, klik links aan over Iran, teken online petities (zoals deze, deze of deze). Hou het Iraanse nieuws op de voorpagina’s, zelfs als er deze dagen sensationelere berichten voorbij lijken te komen.
