Laatst had ik het met R. over van die muzikanten die Grote Artiesten zijn, maar die in je eigen collectie slechts een marginale rol spelen. Niet omdat je ze slecht vindt, maar omdat: het is niet goed en het is ook niet slecht. Ze laten je ongeroerd. Ik heb dat met Bruce Springsteen en ook een beetje met Bob Dylan. Van Springsteen heb ik één plaat (Darkness On The Edge Of Town) en van Dylan ook één, zijn countryplaat Nashville Skyline, die ik echt heel mooi vind trouwens.
In mijn collectie is Springsteen indie, bedacht ik toen. Als ik een land was, dan stond-ie in kleine zaaltjes te pielen en journalisten zouden zeggen dat het een schande was dat deze Springsteen niet door een groter publiek werd gehoord.
En R. bekende dat hij zo’n relatie had met Stevie Wonder: “Zijn muziek zit echt wel goed in elkaar, maar ik ga het niet gebruiken bij het dj’en en ik zet het zelf thuis ook niet op, dus koop ik het niet” was zijn argument. En ik vertelde R. wat voor een fantastisch album Songs In The Key Of Life is en hoe nog fantastischer Innervisions wel niet is, maar R. wist het zeker: in zijn universum was Stevie Wonder hardstikke indie.
We kwamen op dit verhaal omdat ik mijn i-pod aan het vol zetten ben met de 500 beste liedjes die ik ken. Ik vertelde R. dat ik zonder aanziens des persoons of diens reputatie muziek selecteerde, want een goed liedje is een goed liedje. Dat idee is voor een muzieknerd al heel wat. Ik kies dus ook al mijn guilty pleasures. Want: ik wil alleen toffe liedjes op mijn pod en dat zijn van die liedjes waarbij je hart al na het eerste akkoord een huppeltje maakt en zegt: “Ha! Wat een leuk liedje!” (Ja zo simpel kan het zijn, maar blijkbaar moest ik er twintig jaar over doen om er achter te komen dat niets zo lastig is als simpel van muziek te genieten).
En zo selecteerde ik dus maar 1 liedje van Springsteen en maar 1 liedje van Dylan, maar wel elf van Stevie. The Stones en Bowie zijn hofleveranciers met twee keer twaalf liedjes. Tot nu toe, want ik zit nu op de 300. Die overige 200 dienen zich ongetwijfeld makkelijk aan. Tips zijn welkom, maar ik ben meer benieuwd naar de marginale rol van Grote Artiesten in jullie collectie. Laat maar horen welke ‘heilige koeien’ zich in jullie collecties moeten schikken in een stiefplaatsje!
